પૂજા ભટ્ટે તેમના પોડકાસ્ટ, 'ધ પૂજા ભટ્ટ શો' પર ફિલ્મ આર્કિવિસ્ટ અને લેખક એસ.એમ.એમ. ઔસાજા સાથે એક રસપ્રદ વાતચીત કરી હતી. ઔસાજાએ ફિલ્મી સ્મૃતિચિહ્નોના સૌથી મોટા ખાનગી સંગ્રહોમાંના એકનું નિર્માણ કરવા વિશે અને ઘણું બધું જણાવ્યું. તેમણે ભારતીય ફિલ્મ ઉદ્યોગમાં જૂની ફિલ્મોની કલાકૃતિઓને બચાવવા અને સંરક્ષિત કરવાની ઇચ્છાશક્તિના અભાવનો પણ શોક વ્યક્ત કર્યો.
એસ.એમ.એમ. ઔસાજાએ ખુલાસો કર્યો, “ફિલ્મ પરિવારોના ઘણા બીજી પેઢીના સભ્યો તેમના પૂર્વજોએ જે સિદ્ધ કર્યું તેમાં રસ ધરાવતા નથી. તેથી, જ્યારે કોઈ ટોચનો નિર્માતા અવસાન પામે છે, ત્યારે પરિવાર બધું જ રદ્દી તરીકે ફેંકી દે છે. આવું જ થાય છે. હું નામ જાહેર નહીં કરું, પરંતુ એક ચોક્કસ ટોચના સ્ટાર હતા જેના અવસાન પછી તેમના જ્યુબિલી ટ્રોફી, એવોર્ડ, પ્રશંસાપત્રો અને અન્ય સ્મૃતિચિહ્નો એક રદ્દીવાળાને આપી દેવામાં આવ્યા હતા!”
પૂજા ભટ્ટે ઉમેર્યું, “મારા પિતા (મહેશ ભટ્ટ) તેમના ફિલ્મફેર એવોર્ડ્સ કોઈ વિદ્યાર્થીને એમ જ આપી રહ્યા હતા! એટલે મેં કહ્યું, 'નાઆઆ' (હસે છે)! મેં તેમની પાસેથી તે ઝૂંટવી લીધા, અને મેં તે એવોર્ડ્સ મારા ઘરે રાખ્યા છે. તેમણે મને પૂછ્યું, 'તું તેનું શું કરીશ?'. મેં જવાબ આપ્યો, 'મારે તે રાખવા છે. તમારો ખૂબ ખૂબ આભાર!'”
તેમણે વધુમાં કહ્યું, “મેં વિષેશ ફિલ્મ્સના બોક્સમાંથી ઘણા કન્ટીન્યુટી આલ્બમ્સ બચાવ્યા છે કારણ કે તેઓ ત્યાં શાબ્દિક રીતે સડી રહ્યા હતા. તેમાં 'સડક' (1991), 'દિલ હૈ કે માનતા નહીં' (1991), 'સર' (1993) વગેરેનું મટિરિયલ છે. મેં એમને એમ જ ઉઠાવી લીધા. મેં કહ્યું 'મને જોઈએ છે'. તેથી, મેં તેમને બચાવ્યા છે. ઘણા પાના એકબીજા સાથે ચોંટી ગયા છે. મને ખબર નથી કે તેમાંથી કેટલાકને કેવી રીતે ઠીક કરવા. પણ મેં તેમને બચાવ્યા છે.”
એસ.એમ.એમ. ઔસાજાએ નેશનલ ફિલ્મ આર્કાઇવમાં નિરાશાજનક સંપાદન પ્રણાલી વિશે પણ વાત કરી. તેમણે જણાવ્યું, “જો હું કલેક્ટર છું અને મેં કંઈક અત્યંત દુર્લભ મેળવ્યું છે, તો હું તેને નેશનલ ફિલ્મ આર્કાઇવમાં લઈ જવા માટે પુણે સુધી મુસાફરી કરું છું. એક પોસ્ટર અથવા પુસ્તિકા માટે જે દુનિયામાં ક્યાંય ન મળી શકે, જો તેઓ મને રૂ. 100 આપે તો હું નસીબદાર ગણાઉં! 1990ના દાયકામાં મારો આ અનુભવ હતો. મને ખબર નથી કે ત્યારથી તેમણે દરો વધાર્યા છે કે નહીં, પરંતુ આવી નજીવી રકમ મારા ઇંધણ ખર્ચને પણ આવરી નહીં લે. તમે સંસ્થા પાસેથી કેવી રીતે કાર્ય કરવાની અપેક્ષા રાખી શકો? તે નિર્માતાઓ દ્વારા દાન કરાયેલા મફત ભેટો પર સંપૂર્ણપણે નિર્ભર છે.”